| Kataster to zestaw dokumentów i informacji prowadzonych przez administrację od spraw podatkowych w celu ustalania wysokości stawek podatku od nieruchomości. Kataster w Polsce utożsamiany jest z Ewidencją gruntów i Budynków. Najważniejszym celem katastru jest zakładanie oraz prowadzenie ksiąg wieczystych, wymiana podatków, a także dostarczanie informacji do centrali państwa o zakresie, jaki obejmuje kataster. Ewidencja Gruntów i Budynków zawiera w swojej istocie następujące informacje dotyczące gruntów: położenie, powierzchnia, granica, określa klasy gleboznawcze. W zakresie budynków i budowli zawiera informacje o ich położeniu, danych technicznych, funkcjach użytkowych. Kataster oznacza właściwą księgę wieczystą dla danej nieruchomości, oraz wskazuje osobę będącą właścicielem gruntu.
Instytucja katastru ma długą historię, sięgającą czasów starożytnego Egiptu i starożytnej Grecji. W Europie wytworzyły się dwa podstawowe rodzaje katastru. Pomysłodawcą katastru austriackiego był cesarz Franciszek pierwszy. Pomiary katastralne zostały oparte o podstawy matematyczne i kartograficzne. W katastrze austriackim istniały trzy układy: układ lwowski, układ wiedeński oraz układ węgierski. Kataster austriacki oparty był na systemie parcelowym. Parcela była to ciągła część uprawy. Zwolnione z podatku były:
- publiczne drogi
- cmentarze publiczne
- rzeki i kanały
- jeziora i stawy nie będące przez nikogo zagospodarowane
- powierzchnie parcel zakwalifikowane do grupy nieurodzajów
W skład operatu katastralnego austriackiego wchodziły dwie główne części: pierwszą była część kartograficzna, znajdowały się w niej mapa katastralna, pierwotne szkice polowe. Druga część to część opisowa, w jej skład wchodził: protokół parcelowy, wypisy hipoteczne oraz arkusze posiadłości gruntowej.
Drugim katastrem, który obowiązywał na ziemiach polskich był kataster pruski. W tym katastrze prowadzona była księga budynkowa oraz księga parcel.
Ważną kwestią z zakresu nieruchomości jest sprawa zarządzania gruntami. W dzisiejszych czasach nieruchomościami zarządzają wykwalifikowane firmy. Każde biuro nieruchomości ma kilku swoich zarządców, którzy doglądają ich nieruchomości. Wszystkie osoby posiadające licencję zarządcy nieruchomości mają określone prawa i obowiązki. Do praw licencjonowanego zarządcy nieruchomościami należą:
- prowadzenie i sprawowanie nadzoru nad bieżącą obsługą nieruchomości.
- doradztwo w zakresie gospodarki nieruchomościami
- planowanie długo i krótko terminowych sposobów zarządzania nieruchomościami
Zawodami związanymi z zarządzaniem nieruchomościami są:
- pośrednicy w zarządzie nieruchomościami
- rzeczoznawcy majątkowi
- zarządcy nieruchomościami
Wszystkie te zawody są uregulowane w ustawie o gospodarce nieruchomościami. Ustawa ta określa podstawowe zasady prowadzenia poszczególnych działalności zawodowych. Wykonywanie każdego z tych zawodów wymaga ściśle określonych kwalifikacji i licencji i uprawnień. Jedynym licencjonowanym zawodem z tej grupy jest zawód zarządcy nieruchomościami. Aby móc legalnie prowadzić działalność związaną z zarządem nad nieruchomościami należy spełnić szereg ustawowych wymagań. Do tych wymagań należy między innymi: posiadanie wyższego wykształcenia, ukończenie studiów podyplomowych na kierunku zarządzania nieruchomościami, należy także odbyć odpowiednią praktykę i zdać egzamin. Licencjonowanym zarządcą nieruchomościami może zostać tylko osoba fizyczna. Zawód zarządcy nieruchomościami może być wykonywany samodzielnie, lub może być pracą najemną, na przykład w biuro nieruchomości.
|